۱۲ نکته برای اینکه راحت‌تر بنویسیم

 

نوشتن متن‌ها برات سخته؟ نمی‌دونی چطور شروع کنی؟ موضوعی توی ذهنته اما نمی‌دونی چطور بیانش کنی؟ چی بگی و چی نگی؟

پوووووووف، خوب می‌دونم چی می‌گی. منم قبلن خیلی درگیر این مشکل‌ها بودم، و اینجا می‌خوام یه سری نکته بهت بگم که این نوشتن رو برات راحت کنه و باعث بشه نوشته‌هات ساختار قوی‌تری داشته باشن.

 

۱. قطاری بنویس!

هر جمله باید جمله‌ی بعد رو به شکل منطقی‌ای دنبال کنه. کل متن رو یکپارچه ببین که فقط یک هدف داره، مثل یک قطار. پس همه‌ی جمله‌ها باید در یک راستا باشن و همدیگر رو تکمیل کنن.

 

۲. بین واگن‌ها قلاب بذار!

با حروف «و»، «اما»، «پس» و… جمله‌هات رو به هم ارتباط بده تا ساختار پاراگرافت محکم بشه.

 

۳. سوالات خواننده رو پیش‌بینی کن.

اما چطوری این ساختار محکم رو بسازیم؟ کافیه سوالات مخاطب رو پیش‌بینی کنی و بهشون جواب بدی. (تو هم همین سوال توی رو داشتی؟!)

 

۴. همون‌طوری که برای دوستت تعریف می‌کنی بنویس.

بیا برات ساده‌ش کنم. می‌خوای راجع به یه چیزی بنویسی اما نوشتن راجع بهش برات سخته؟ کلی چیز توی فکرت هست اما قلمت راه نمی‌افته؟ برای حرکت دادن این قطار کافیه ریکوردر موبایلت رو روشن کنی، بشین پیش دوستت (یا تصور کنی که پیش یک دوست نشستی)، حالا شروع کن به تعریف کردنِ حرفات برای دوستت.

از برنامه‌های تبدیل صدا به نوشته استفاده کن (شاید هم الان دیگه بتونی خودت بنویسیش) و متنش رو ادیت کن. چیزهای اضافی و تکراری رو حذف کن.

 

 

۵. با همون لحنی که حرف می‌زنی بنویس.

اگه رسمی حرف می‌زنی همونطوری بنویس، اگه خودمونی حرف می‌زنی هم همونطوری بنویس.

 

۶. فقط با «یک نفر» حرف بزن!

وقتی می‌نویسی برای یک نفر بنویس، انگار که داری با مخاطب به صورت فردی حرف می‌زنی. پس ضمیرها و فعل‌های جمع به کار نبر.

 

۷. با داستان‌های شخصی، صمیمیت ایجاد کن.

حرفایی بزن که به دوست‌های نزدیکت می‌گی. اینجوری خواننده باهات احساس نزدیکی می‌کنه. مثالهایی از زندگی خودت بگو. داستانهای واقعی، باور پذیر و صادقانه هستن برای همین بین این همه مطالب توی اینترنت خودنمایی می‌کنن.

 

۸. از احساساتت کمک بگیر.

وقتی هیجان زده، غمگین، خوشحال یا افسرده‌ای، این احساسات بهت کمک می‌کنه که چیزهای تاثیرگزار و عمیقی بنویسی.

 

۹.مثال بزن.

فکرهای ما تصویرهای انتزاعی‌ای هستن که فقط خودمون می‌تونیم ببینیمشون. وقتی تبدیل به نوشته می‌شن بخش زیادیش منتقل نمی‌شه. وقتی یه خواننده اون‌ها رو می‌خونه هم طبق برداشت‌های ذهنی خودش می‌خونه و باز هم ممکنه بخشیش منتقل نشه. مثال زدن، تمثیل و استعاره باعث می‌شه تصویر انتزاعی توی ذهن نویسنده و مخاطب به هم نزدیک بشه.

توی این مقاله «قطار» همین کار رو می‌کنه.

 

۱۰. بدون وقفه بنویس!

وقتی داری می‌نویسی اصلن به املا و قواعد دستوری و جمله‌بندی‌ها فکر نکن، فقط بنویس. نذار هیچ فکری قطار رو متوقف کنه. بعدن برمی‌گردی و ادیت می‌کنی.

 

۱۱. چیز‌های تکراری رو بریز دور.

نذار حوصله‌ی مخاطبت سر بره. هر چیز تکراری رو بریز دور بره. هر چیزی که ارتباط درستی با مقصد قطارت و هدف اصلیِ نوشته‌ت نداره بذار کنار (شاید بعدن توی یه متن دیگه ازش استفاده کردی اما اینجا جاش نیست). اگه حواس مخاطب پرت بشه، متوجه ارتباط حرف‌هات نشه یا حوصله‌ش سر بره، خوندن رو کنار می‌ذاره.

 

۱۲. کلمات دقیق استفاده کن.

بهتر، خوب، بد، خیلی و... اینها توصیف‌های سطحی و دم دستی‌ای هستن. سعی کن از کلمات توصیفیِ دقیق استفاده کنی. توی متنت سرچ کن و همه‌ی اینها رو پیدا کن و بعد با یه کلمه‌ی دیگه جایگزینش کن (اگه دامنه‌ی لغاتت اونقدر نیست که این کار رو راحت انجام بدی، از گوگل کمک بگیر). عنوان این مقاله اول «۱۱ نکته برای اینکه بهتر بنویسیم» بود!

 

اکثر این نکته‌ها خلاصه نویسی‌های من از شاخ‌ترین کتابِ تولید محتوای دنیاست: «این کتاب بهت یاد میده بهتر بنویسی».

توی خودِ کتاب توضیحات مفصل‌ترش رو بخون و با مثال‌های زیادی که داره تمرینش کن.

ثبت

پیغام شما با موفقیت ارسال شد.